نویسنده و مترجم >> آناتول فرانس

>>   آناتول فرانس

نویسنده

آناتول فرانس (Anatole France) (۱۸۴۴ - ۱۹۲۴)؛ نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار فرانسوی و برندۀ نوبل ادبیات ۱۹۲۱.
 
آناتول فرانسوا تیبو (François-Anatole Thibault) را پادشاه نثر فرانسه لقب داده‌اند. وی پسر کتاب‌فروشی به‌نام فرانسوا بود که نام مستعار فرانس را از او گرفته است. او تحصیلات خود را به‌طور رسمی ادامه نداد و شخصاً مطالعه می‌کرد. فرانس در سال ۱۸۷۳ یعنی در ۲۹ سالگی اشعار طلایی خود را منتشر ساخت. او در انجمن‌های ادبی پاریس رفت‌وآمد می‌کرد و به جریانات ادبی علاقه‍ی وافری داشت. فرانس تدریجاً هم به داستان‌نویسی و نگارش آثار منثور علاقه‌مند شد.
او در کتاب‌های روی سنگ سپید و جزیرۀ پنگوئن‌ها و عصیان فرشتگان مضحکه نبرد سیاسی و اجتماعی و بن‌بست‌های فناناپذیر اندیشه بشر را منعکس ساخت. کتاب خدایان تشنه‌اند که در سال ۱۹۱۲ نوشته شده آینه‌ای است که آناتول فرانس در آن فاجعه انقلاب فرانسه را با رنگ و لعاب خاصی منعکس کرده است. فرانس در سال ۱۹۰۸ کتاب زندگی ژاندارک را نوشت که یک شاهکار شگفت‌انگیز تاریخی می‌باشد. پس از جنگ جهانی اول که ضربه بزرگی به روح حساس او وارد ساخت، او در دام هرج‌ومرج‌های فکری روشنفکران عصر گرفتار شد در نگارش دو جلد کتابی که آخرین آثار او هستند، از خاطرات شیرین کودکی الهام گرفت. این دو کتاب عبارتنداز: پیر کوچک که در سال ۱۹۱۸ نوشته شد و زندگی در آغوش گل‌ها که در سال ۱۹۲۱ به رشته تحریر درآمد؛ و به‌وسیله این دو جایزۀ نوبل ادبیات سال ۱۹۲۱ را گرفت.
او سنگین، قوی، سهل و ممتنع می‌نوشت و سنت‌های کلاسیک را رعایت می‌کرد.
گوشو در دیباچه کتاب گردش‌های آناتول فرانس می‌گوید: «آناتول فرانس افلاطونی بود از نو زنده شده، افلاطونی که از خواندن کتاب‌های رابله، راسین و ولتر پخته و معتدل شده بود.»
 
 
 
از همین نویسنده

Copyright © 2016. All Rights Reserved By Farhang-e Javid Publication.

کلیه حقوق سایت متعلق به انتشارات فرهنگ جاوید است

برتامه نویسی و اجرا : RamaPars